تومور عصب شنوایی(تومورگوش)؛ علت، علائم و درمان

نوروم آکوستیک که به‌عنوان تومور عصب شنوایی نیز شناخته‌شده است توموری غیر سرطانی است و معمولاً در عصب اصلی (وستیبولار) که از گوش داخلی به مغز منتهی می‌شود به آهستگی رشد می‌کند. انشعابات این عصب به‌طور مستقیم بر تعادل و شنوایی شما اثر می‌گذارند و فشار ناحیه صوتی می‌تواند باعث کاهش شنوایی، زنگ زدن در گوش و عدم ثبات شود. تومور عصب شنوایی یا تومور گوش معمولاً از سلول‌های شوان پوشش‌دهنده این عصب ایجاد می‌شود و به‌آرامی رشد می‌کند یا هیچ رشدی ندارد اما به‌ندرت این اتفاق می‌افتد که تومور به‌اندازه کافی بزرگ می‌شود و می‌تواند به مغز فشار وارد کند و عملکردهای مهم و حیاتی مغز را با مشکل مواجه کند. درمان تومور گوش شامل معاینه و بررسی منظم، پرتودرمانی و جراحی است.

در صورت مشاهده مشکل شنوایی در گوش، زنگ زدن در گوش یا مشکل حفظ تعادل به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید. تشخیص زودهنگام تومور عصب شنوایی یا تومور گوش می‌تواند از رشد بیش‌ازحد تومور و ایجاد پیامدهای جدی مانند کم شنوایی یا افزایش مایع داخل جمجمه جلوگیری کند. درمان تومور عصب شنوایی بسته به‌اندازه و رشد آن، سلامت کلی فرد، و علائم ظاهرشده ممکن است متفاوت باشد. برای درمان تومور گوش پزشک ممکن است یک یا چند روش درمانی مؤثر را پیشنهاد کند. جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت با متخصص مغز و اعصاب تماس بگیرید.

علل


به نظر می‌رسد علت ایجاد تومور گوش ژن ناقص در کروموزوم ۲۲ است. در حالت عادی این ژن یک پروتئین سرکوب‌کننده تومور را تولید می‌کند که به کنترل رشد سلول‌های شوان که عصب را پوشش می‌دهد کمک می‌کند. چه چیزی باعث نقص این ژن می‌شود هنوز روشن نیست و در اغلب موارد تومور عصب شنوایی هیچ علت قابل‌شناسایی وجود دارد. این ژن معیوب همچنین به شکل نوروفیبروماتوز نوع ۲، که یک اختلال نادر است که باعث رشد تومورها در اعصاب متعادل در هر دو طرف سر (شوانوماهای دوطرفه) می‌شود، به ارث می‌رسد.

عوامل خطر


تنها عامل خطر تائید شده برای تومور عصب شنوایی یا تومور گوش، داشتن والد با بیماری ناباروری ژنتیکی نوروفیبروماتوز نوع ۲ است. اما نوروفیبروماتوز نوع ۲ تنها حدود ۵ درصد موارد تومور گوش را تشکیل می‌دهد. مشخصه بارز نوروفیبروماتوز نوع ۲ رشد تومورهای غیر سرطانی بر روی اعصاب متعادل در هر دو طرف سر و همچنین دیگر اعصاب است. نوروفیبروماتوز نوع ۲ به‌عنوان اختلالی غالب در اتوزوم شناخته می‌شود، به این معنی که جهش تنها توسط یک والد (ژن غالب) منتقل می‌شود. برای هر کودک با یک والد آسیب‌دیده حدود ۵۰ درصد احتمال دارد که آن را به ارث ببرد.

علائم


علائم و نشانه‌های تومور عصب شنوایی اغلب خفیف است و ممکن است سال‌ها طول بکشد تا ظاهر شود. معمولاً علائم هنگامی ظاهر می‌شوند که تومور بر شنوایی و اعصاب متعادل تأثیر می‌گذارد. فشار ناشی از تومور گوشبر اعصاب مجاور که عضلات صورت و حواس، رگ‌های خونی مجاور يا ساختار مغز را کنترل می‌کنند نیز ممکن است باعث ایجاد مشکلات شود. رشد تومور ممکن است باعث شدید شدن بیشتر علائم و نشانه‌ها شود. علائم و نشانه‌های تومور عصب شنوایی یا تومور گوش عبارت‌اند از:

  • از دست دادن شنوایی که معمولاً به‌تدریج اتفاق می‌افتد اگرچه در برخی موارد به‌صورت ناگهانی و تنها در یک‌طرف سر ایجاد می‌شود.
  • صدای وز وز در گوش آسیب‌دیده
  • عدم تعادل، از دست دادن تعادل
  • سرگیجه
  • بی‌حسی صورت و در موارد بسیار نادر ضعف و یا از دست دادن حرکت عضلانی

عوارض


تومورهای بزرگ ممکن است بر ساقه مغز فشار وارد کنند و مانع جریان طبیعی مایع بین مغز و نخاع (مایع مغزی نخاعی) شوند. در این حالت، مایعی در سر ایجاد می‌شود که هیدروسفالی نامیده می‌شود و فشار داخل جمجمه را افزایش می‌دهد.

تشخیص


تشخیص تومور عصب شنوایی در مراحل اولیه اغلب دشوار است زیرا نشانه‌ها و علائم ممکن است خفیف باشند و به‌تدریج با گذر زمان رشد کنند. علائم رایج مانند افت شنوایی با بسیاری از مشکلات گوش میانی و داخلی نیز مرتبط است. پس از پرسیدن سؤالاتی در مورد علائم بیمار، پزشک تست گوش را انجام خواهد داد. تست‌های زیر احتمالاً تجویز می‌شوند:

تست شنوایی (شنوایی‌سنجی)

در این آزمایش بیمار در هر زمان صداهای هدایت‌شده فقط به یک گوش را می‌شنود. پزشک طیف وسیعی از صداها از تن‌های مختلف را ارائه می‌دهد و از بیمار می‌خواهد هر بار که او صدا را می‌شنود علامت دهد. هر تن در سطوح ضعیف تکرار می‌شود تا زمانی که او به‌سختی می‌تواند بشنود. پزشک همچنین ممکن است کلمات مختلفی برای تعیین قابلیت شنوایی بیمار ارائه کند.

تصویربرداری

ام آر آی تست تصویربرداری ترجیحی است تا حضور نوروم صوتی را تائید کند و تومورهای به‌اندازه قطر ۱ تا ۲ میلی‌متر را تشخیص دهد. اگر ام آر آی در دسترس نیست یا بیمار نمی‌تواند اسکن ام آر آی را تحمل کند، ممکن است سی‌ تی‌ اسکن مورد استفاده قرار گیرد اما احتمال وجود دارد که تومورهای بسیار کوچک را نتواند تشخیص دهد.

درمان


اگر بیمار دارای تومور گوش کوچک است که رشد نمی‌کند و یا به‌آرامی در حال رشد است و علائم کم است یا حتی بدون علائم است پزشک ممکن است تصمیم به کنترل و نظارت بر آن داشته باشد به‌ویژه اگر بیمار فردی سالخورده باشد یا فرد مناسبی برای درمان تهاجمی قوی نباشد. پزشک ممکن است توصیه کند که بیمار به‌طور منظم تست تصویربرداری و شنوایی را معمولاً هر ۶ تا ۱۲ ماه برای تشخیص رشد تومور انجام دهد. اگر اسکن نشان دهد که تومور رشد می‌کند یا اگر تومور باعث علائم پیشرفته یا سایر مشکلات می‌شود بیمار ممکن است نیاز به درمان داشته باشد.

جراحی

بیمار ممکن است نیاز به عمل جراحی برای رفع تومور گوش داشته باشد. جراح بسته به‌اندازه تومور بیمار، وضعیت شنوایی و سایر عوامل از یکی از چندین روش برای از بین بردن نوروم صوتی استفاده می‌کند. هدف جراحی حذف تومور، حفظ عصب صورت جهت جلوگیری از فلج صورت و در صورت امکان حفظ شنوایی است. جراحی برای تومور عصب شنوایی تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود و شامل حذف تومور از طریق گوش داخلی یا از طریق ایجاد رخنه در جمجمه بیمار است. ممکن است در موارد خاص به‌عنوان‌ مثال اگر تومور به قسمت‌های مهم مغز یا عصب صورت نزدیک باشد پزشک قادر به رفع کل تومور نباشد. گاهی اوقات درصورتی‌ که شنوایی، تعادل و یا اعصاب صورت در طول عمل آسیب ببیند ممکن است علائم بیمار شدیدتر شوند.

رادیو جراحی استریوتاکتیک

اگر بیمار مبتلا به تومور عصب شنوایی باشد به‌خصوص اگر تومور گوش او کوچک باشد (کمتر از ۳ سانتیمتر قطر)، بیمار بالغ باشد و یا نمی‌تواند عمل جراحی را به دلایل پزشکی تحمل کند نوعی از پرتودرمانی که به‌عنوان رادیو جراحی استریوتاکتیک شناخته‌شده است ممکن است تجویز شود. رادیو جراحی استریوتاکتیک از تعداد زیادی اشعه‌ی گامای کوچک استفاده می‌کند تا دوز دقیق تابش را بدون آسیب رساندن به بافت اطراف آن و یا برش به تومور منتقل کند. با استفاده از اسکن تصویربرداری پزشک تومور گوش را تشخیص می‌دهد و سپس مکان دقیق تابش پرتوها را مشخص می‌کند. پزشک فریم بی‌حس‌کننده‌ی سبک وزنی برای نگه‌داشتن سر بیمار در طول فرایند بر روی سر بیمار قرار می‌دهد. هدف رادیو جراحی استریوتاکتیک توقف رشد تومور، حفظ عملکرد عصب صورت و حفظ شنوایی است. ممکن است هفته‌ها، ماه‌ها یا سال‌ها طول بکشد تا اثرات رادیو جراحی آشکار شود. پزشک پیشرفت بیمار را با نظارت بر بررسی‌های تصویربرداری و تست‌های شنوایی کنترل خواهد کرد. خطرات رادیو جراحی شامل کاهش شنوایی، وزوز گوش، ضعف صورت، بی‌حسی صورت، مشکلات تعادل و نارسایی درمان (ادامه رشد تومور) است.

پرتودرمانی استریوتاکتیک

پرتودرمانی استریوتاکتیک دوز کوچکی از تابش را برای تومور گوش در طی چندین جلسه فراهم می‌کند تا بدون آسیب رساندن به بافت اطراف مغز از رشد تومور گوش آن جلوگیری کند.

پروتون درمانی

این نوع پرتودرمانی با استفاده از پرتوهای پرانرژی از ذرات با بار مثبت به نام پروتون‌ها و در دوزهای مشخص برای درمان تومورها به ناحیه آسیب‌دیده تابیده می‌شوند و تابش به محیط اطراف را به حداقل می‌رساند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *