افسردگی : علل و علائم (در زنان و مردان) و درمان

افسردگی اختلالی است که بر خلق‌وخوی و دیدگاه کلی فرد تأثیر می‌گذارد. از بین رفتن علاقه به کار و فعالیت یا احساس غم و اندوه نشانه‌های این اختلال هستند، حتی اگر اکثر مردم برای مدت کوتاهی غمگین یا ناراحت باشند.
افسردگی اختلال جدی پزشکی است و افراد معمولاً نمی‌توانند به‌راحتی با افسردگی رهایی یابند. افسردگی اگر درمان نشود می‌تواند باعث ایجاد مشکلات پایدار شوند که عبارت‌اند از:

  • مشکلات اشتغال
  • مشکل در روابط
  • سوءمصرف مواد مخدر و الکل
  • فکر کردن یا تلاش‌هایی برای خودکشی

بسیاری از افرادی که افسردگی‌شان به شکل مؤثر درمان می‌شود به زندگی سالم و شاد خود بازخواهند گشت اما برای برخی افراد افسردگی ممکن است چالشی مادام‌العمر باشد که نیاز به درمان درازمدت دارد.
اگر فکر می‌کنید که از اختلال افسردگی رنج می‌برید با پزشک صحبت کنید. افراد در هر سن و شرایط زندگی ممکن است افسردگی داشته باشند.


اگر برای انجام فعالیت‌های خود انگیزه‌ای ندارید و دچار بی‌خوابی، خستگی و بی‌اشتهایی هستید به احتمال زیاد مبتلا به افسردگی شده‌اید. افسردگی شدت‌های گوناگونی دارد و در موارد حاد منجر به خودکشی از سوی فرد می‌شود. اما خوشبختانه امروزه روش‌های زیادی برای درمان افسردگی وجود دارد مانند استفاده از داروهای ضدافسردگی، روان‌درمانی و  ای تی سی، هم‌چنین تغییر عادات زندگی از سوی فرد کمک شایانی به درمان و یا حداقل کاهش علائم افسردگی می‌کند.

برای کسب آگاهی درباره‌ی افسردگی، تشخیص و درمان آن و هم‌چنین کسب مشاوره از متخصصین ما و یا رزرو نوبت می‌توانید با شماره‌ی متخصص مغز و اعصاب تماس حاصل فرمایید.

انواع


سه نوع اصلی اختلال افسردگی وجود دارد: اختلال افسردگی حاد، افسردگی خفیف و اختلال دوقطبی که ممکن است با هر یک از اختلالات اضطرابی همراه باشد.

افسردگی حاد

این نوع افسردگی علائم زیادی برای یک دوره دوهفته‌ای دارد. چنین حالتی ناتوان‌کننده است و بیمار در کار، تحصیل، خوردن و خواب ناتوان می‌شود. نوع حاد افسردگی ممکن است یک یا دو بار در طول زندگی افراد رخ دهد یا به‌طور مکرر ایجاد شود. این افسردگی همچنین ممکن است به‌صورت خودبه‌خود با مرگ یکی از عزیزان، شکست عشقی، بیماری یا دیگر رویدادهای زندگی ایجاد شود. برخی از افراد مبتلا به افسردگی حاد ممکن است احساس کنند که زندگی کردن ارزشی ندارد و برخی تلاش خواهند کرد که زندگی خود را پایان دهند.

اختلال افسردگی خفیف

نوعي افسردگي است که معمولاً حداقل دو سال ادامه می‌یابد. اگرچه شدتش کمتر از افسردگی حاد است اما شامل علائم مشابه افسردگی حاد است. علائم شامل انرژی کم، بی‌اشتهایی یا پراشتهایی، بی‌خوابی یا پرخوابی هستند که ممکن است به‌صورت استرس، تحریک‌پذیری و اندوه خفیف ظاهر شوند و فرد از اکثر فعالیت‌ها لذتی نمی‌برد. این افراد همیشه نیمه‌خالی لیوان را می‌بینند.  

اختلال دوقطبی

این اختلال که افسردگی شیدایی نیز نامیده می‌شود مراحل دوره‌ای دارد که از شیدایی شدید تا هیپومیا تا افسردگی کم تغییر می‌کند. در طول مرحله شیدایی، فرد ممکن است حالت خوشحالی غیرطبیعی یا بیش‌ازحد، تحریک‌پذیری، کاهش نیاز به خواب، افزایش حرف زدن، افکار رقابتی، افزایش میل جنسی، افزایش انرژی، قضاوت ضعیف و اجتماعی نامناسب را تجربه کند.

علل


افسردگی یک علت ساده ندارد. علل مختلفی از افسردگی وجود دارد ازجمله:

ژنتیک

 

افسردگی ممکن است یک بیماری ارثی باشد. اگر شما عضو خانواده‌ای باسابقه‌ی  افسردگی هستید احتمال دارد که در دوره‌ای از زندگی خود اختلال افسردگی داشته باشید. ژن‌های درگیر دقیقاً شناخته نشده‌اند اما اعتقاد بر این است که بسیاری از ژن‌ها ممکن است عامل ایجاد افسردگی باشند.

بیوشیمی

برخی از افرادی که دچار افسردگی می‌شوند در مغزشان تغییرات قابل‌توجهی به وجود می‌آید. حتی اگر این علت بالقوه درک نشده باشد، نشان می‌دهد افسردگی با عملکرد مغز آغاز می‌شود. برخی از روان‌پزشکان در موارد افسردگی شیمی مغز را بررسی می‌کنند.
انتقال‌دهنده‌های عصبی در مغز به‌طور خاص سروتونین، دوپامین یا نوراپی هستند که احساس نفرین، شادی و لذت را تحت تأثیر قرار می‌دهند و ممکن است در افرادی که دارای افسردگی هستند از تعادل خارج شوند. داروهای ضدافسردگی برای تعادل این انتقال‌دهنده‌های عصبی، عمدتاً سروتونین، مصرف می‌شوند. چطور و چرا این انتقال‌دهنده‌های عصبی از تعادل خارج می‌شوند و نقش آن‌ها در افسردگی به‌طور کامل درک نشده است.

هورمون

تغییر در تولید یا عملکرد هورمون می‌تواند منجر به شروع حالت افسردگی شود. هرگونه تغییر در حالت‌های هورمونی ازجمله یائسگی، زایمان، مشکلات تیروئید یا سایر اختلالات می‌تواند موجب افسردگی شود.
در افسردگی پس از زایمان، مادران بعد از زایمان علائم افسردگی را تجربه می‌کنند. طبیعی است تغییرات هورمونی باعث حساس شدن شود، اما افسردگی پس از زایمان یک اختلال جدی است.

افسردگی فصلی

 

با کوتاه‌تر شدن روز در زمستان بسیاری از مردم احساس رخوت، خستگی و از دست دادن علاقه به فعالیت‌های روزمره را تجربه می‌کنند. این بیماری اختلال فصلی نامیده می‌شود.

شرایط

آسیب، تغییر بزرگ یا مبارزه در زندگی می‌تواند باعث افسردگی شود.  از دست دادن یکی از عزیزان، اخراج شدن، داشتن مشکلات مالی و یا تغییرات اساسی می‌تواند تأثیر زیادی بر افراد داشته باشد.

علائم


درحالی‌که علائم افسردگی بسته به‌شدت متفاوت است، برخی از علائم استاندارد برای تشخیص وجود دارد. افسردگی نه‌تنها بر اندیشه و احساسات شما تأثیر می‌گذارد بلکه می‌تواند بر رفتار، آنچه می‌گویید، و روابط شما با دیگران تأثیر بگذارد. علائم معمول عبارت‌اند از:

  • غمگینی
  • خستگی
  • مشکل تمرکز
  • خشم
  • تحریک‌پذیری
  • ناامیدی
  • از دست دادن علاقه به فعالیت‌های لذت‌بخش و سرگرم‌کننده
  • بی‌خوابی یا پرخوابی لینک به اختلالات خواب
  • عدم انرژی
  • مصرف غذاهای ناسالم
  • استرس لینک به استرس
  • انزوا
  • مشکل در تفکر و تصمیم‌گیری روشن و صحیح
  • عملکرد ضعیف در محل کار یا مدرسه
  • رها کردن فعالیت‌ها
  • فکر یا گرایش به خودکشی
  • درد، مانند سردرد لینک به سردرد یا درد عضلانی

عوامل خطر


بسیاری از عوامل می‌تواند خطر ابتلا به افسردگی را در برخی موارد در زندگی شما افزایش دهد. عوامل خطر عبارت‌اند از:

  • زن بودن (زنان بیشتر از مردان به افسردگی دچار می‌شوند)
  • داشتن عزت‌نفس پایین
  • داشتن بستگان خونی مبتلا به افسردگی
  • داشتن سایر اختلالات روانی مانند اضطراب یا اختلال دوقطبی
  • سوءاستفاده از مواد مخدر یا الکل
  • داشتن بیماری جدی و مزمن
  • مصرف داروهای خاص مانند قرص‌های خواب‌آور
  • زندگی در منطقه‌ای از جهان که شب‌های زمستانی طولانی و نور خورشید محدود است

تشخیص


برای تشخیص افسردگی، پزشک معاینه کامل انجام می‌دهد و سابقه پزشکی بیمار را می‌گیرد و ممکن است فرد را برای ارزیابی دقیق‌تر به یک روان‌پزشک ارجاع دهد. ازآنجایی‌که افسردگی را نمی‌توان با آزمایش خون آزمایش کرد، پزشک در مورد افکار و احساسات فرد سؤال می‌کند و بر اساس علائم و پاسخ‌های بیمار تشخیص می‌دهد.

درمان


افسردگی یکی از قابل‌درمان‌ترین اختلالات روانی است. بین ۸۰ تا ۹۰ درصد افراد مبتلا به افسردگی درنهایت به درمان پاسخ می‌دهند. تقریباً تمام بیماران علائم بیماری را از دست می‌دهند.

دارو

شیمی مغزی ممکن است به افسردگی فرد منجر شود و در درمان او نیز نقش داشته باشد. به همین علت ممکن است داروهای ضدافسردگی برای کمک به تغییر در شیمی مغز تجویز شود. این داروها تسکین‌دهنده و آرام‌بخش نیستند. آن‌ها شکل‌دهنده عادت هم نیستند.  به‌طورکلی داروهای ضدافسردگی هیچ تأثیر تحریک‌کننده‌ای بر افراد فاقد افسردگی ندارند.
داروهای ضدافسردگی ممکن است بهبودهایی در طول یک یا دو هفته استفاده ایجاد کنند اما مزایای کامل ممکن است برای دو تا سه ماه دیده نشوند. اگر یک بیمار پس از چند هفته احساس بهبودی کند یا بهبودی پیدا کند، روان‌پزشکش می‌تواند دوز دارو را تغییر دهد یا داروهای ضدافسردگی دیگری را جایگزین کند. در برخی موارد دیگر داروهای ضد روان‌پریشی ممکن است مفید باشند. اگر دارویی مؤثر نیست یا عوارض جانبی برای بیمار دارد باید با پزشک در میان بگذارد.

روان‌درمانی

روان‌درمانی یا “بحث درمانی” گاهی اوقات برای درمان افسردگی خفیف استفاده می‌شود؛ برای افسردگی متوسط ​​تا شدید، اغلب روان‌درمانی همراه با داروهای ضدافسردگی مورداستفاده قرار می‌گیرد. درمان شناختی رفتاری (CBT) در درمان افسردگی مؤثر است و نوعی درمان است که بر حال حاضر فرد و حل مشکل متمرکز است. این درمان به شخص کمک می‌کند که تفکر تحریف‌شده را تشخیص دهد و سپس رفتار و تفکرش را تغییر دهد.
بسته به‌شدت افسردگی درمان ممکن است چند هفته یا بیشتر طول بکشد. در بسیاری از موارد، بهبود قابل‌توجهی در ۱۰ تا ۱۵ جلسه ایجاد می‌شود.

الکتروکانوالسیو درمانی

الکتروکانوالسیو، درمانی پزشکی است و معمولاً برای بیماران مبتلا به افسردگی شدید یا اختلال دوقطبی مورداستفاده قرار می‌گیرد که به درمان‌های دیگر پاسخ نداده‌اند و شامل تحریک الکتریکی کوتاه‌مدت مغز بیمار تحت بیهوشی است. بیمار معمولاً الکتروکانوالسیو درمانی را دو تا سه بار در هفته برای مجموع ۶ تا ۱۲ جلسه دریافت می‌کند.

مقابله و خوددرمانی


  • ورزش
  • خواب کافی و منظم
  • رژیم سالم
  • پرهیز از الکل
  • اجتناب از گوش دادن موسیقی غم‌انگیز
  • شرکت در فعالیت‌های اجتماعی
  • پوشیدن لباس‌های رنگ روشن
  • صرف وقت در طبیعت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *